را موجب اهتدا وا نموده ، هل هذا إلّا غواية ظاهرة و عماية و جاهرة لا يخفى على اولي الأنظار الزّاهرة و ذوي الأبصار السّاهرة ؟ ! سوم آنكه : يقينا أهل بيت جناب رسالت‌مآب صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم معصوم عن الخطا بودند و آيهء تطهير و حديث ثقلين و ديگر آيات و أحاديث كثيره دلالت بر عصمت‌شان دارد ، پس با وجود اين نفوس قدسيّه خطاكاران أصحاب را كه بوجه جهل خود در منصوصات كتاب و سنّت خطاها مىنمايند بمنزلهء نجوم قرار دادن و دعوت مردم بسوي اتّباع و اقتدايشان آغاز نهادن كاريست كه هرگز از عاقلى صادر نمىتواند شد چه جاى جناب رسالت مآب صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم كه أعقل خلائق و أعلم عالمين أجمعين بود ، و در نصيحت امّت و خير خواهىشان هيچ وقت كوتاهى نمىفرمود . چهارم آنكه بلا شبهه در أصحاب جناب رسالت‌مآب صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم أشخاصى موجود بودند كه مرتبهء ايشان تالى مرتبهء أهل بيت عصمت و طهارت عليهم السّلام بود ، مثل جناب سلمان و أبى ذرّ و مقداد و عمّار - عليهم آلاف الرّحمة و الرّضوان من الملك الغفّار ؛ پس با وجود چنين أصحاب أطياب خطاكاران يقينى را كه در منصوصات ارتكاب خطايا نمايند و بمقابلهء نصوص قرآن اجتهاد نموده در إظهار جهالت خود افزايند ؛ براى اتّباع امّت نصب نمودن ؛ صراحة جور شنيع و ظلم فظيع ست كه ساحت علياى جناب رسالت‌مآب صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم از آن قطعا منزّه و مبرّاست ، و هر كه نسبت اين معنى به آن جناب نمايد قطعا از حليهء عقل و دين عاطل و معرّاست . پنجم آنكه : أصحاب رسالت‌مآب صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم بلا شكّ و ارتياب در مسائل شرعيّه - سواء كانت منصوصة أو غير منصوصة - اختلاف بىحساب دارند ، و اين معنى هرگز قابل إنكار نيست ، كما لا يخفى على ناظر رسالة « الإنصاف فى بيان سبب الاختلاف » لوالد مخاطبنا المغرم بالاعتساف . و در كمال ظهورست كه خطاكاران يقينى را - كه علاوه بر وصمت ارتكاب خطايا باتّباع امم هالكه ؛ مرتكب جريمهء مليمهء اختلاف و تشاجر فى الدّين هم بوده باشند - مطاع و متبع امّت قرار دادن و ايشان را بنجوم هدايت تعبير نمودن